2. Maskerland

image

Er was een een meisje, Sarah, dat leefde in een groot land. Dat land leek op het land van de Hartenjagers, maar verschilde op één punt: iedereen droeg maskers 🎭.

Zo ook Sarah. Zij kon kiezen uit wel 100 verschillende maskers. Elke dag stond ze op tijd op voor school om het masker voor de dag te kiezen.

Alle maskers waren altijd vrolijk. Er waren wel verschillende soorten. Je had een beetje blije, normaal blije en enorm blije maskers. En ook daarin verschillende soorten.

Sarah’s favoriete masker was die met pretoogjes en de lach met de mond het verst open. Vooral op dagen dat ze zich minder vrolijk voelde, zette ze dit masker op. Want hoe kan iemand met zo’n lach nou niet vrolijk zijn?!

Op een dag, een dag zoals andere dagen, hoorde Sarah iemand op de voordeur van haar huis kloppen. Ze deed open en zag een meisje, niet veel ouder dan zij, staan. Het meisje stelde zich voor: ‘Hoi Sarah, ik ben Abigaïl. Ik kom uit het Hartenland en heb ver gereisd om hier te komen.’

Wat gaaf! Dacht Sarah: ‘Je zal vast wel hongerig zijn!’ en ze liet Abigaïl snel binnen.

Gelukkig hadden haar ouders een mooie gastkamer, waar Abigaïl kon slapen. En elke dag, na school zocht Sarah Abigaïl op om gezellig te kletsen en samen leuke dingen te doen. En zo werden ze hartsvriendinnen.

Op een dag zei Abigaïl: ‘lieve vriendin, mag ik je wat vragen?’. En Sarah haalde haar schouders op en zei dat Abby alles mocht vragen. ‘Waarom kijk je altijd zo vrolijk?’. Sarah zei verbaasd: ‘Weet je niet dat ik een masker op heb? Iedereen draagt ze. Ik woon niet voor niets in “Maskerland”!’.

Nu was het Abby die verbaasd was en zei: ‘En wat dan als je je verdrietig voelt, of boos?’. Sarah antwoordde: ‘Dan nog zijn we met onze vrolijke maskers op, altijd blij’, vertelde Sarah, ‘waar is jouw masker dan?’.

En Abby vertelde dat zij geen maskers had en er ook nooit een had gedragen. Ze vertelde haar dat je in Hartenland aan het gezicht van een persoon kon zien hoe deze zich voelde. Soms waren de gezichten verdrietig of boos, maar dat was juist handig! Zo kon je in één keer zien hoe iemand zich vanbinnen écht voelde.

Sarah dacht bij zichzelf: dat lijkt me fijn, nooit meer doen alsof. Ze vroeg Abby: ‘Eh, uhm, tsja, bijzonder! Maar denk je dat ik dat ook zou kunnen?’. Abby antwoordde: ‘Maar natuurlijk! Probeer het eens voor een uur. En elke dag doe je daar een uur bovenop’.

En dat was wat ze deed. Eerst veilig tussen de muren van haar slaapkamer. Daarna durfde ze ook maskerloos door de rest van het huis. En op een zekere dag zelfs buitenshuis en naar school!

En de mensen om haar heen merkten haar op. En vroegen haar waarom. Vooral als ze een dag minder vrolijk was, vroegen de mensen hoe het kon dat ze niet blij keek, net als de rest. En Sarah zei: ‘Het is goed om blij te zijn. Om je blij te voelen. Alleen gebeuren er niet altijd leuke dingen. Dingen die je verdrietig of boos kunnen maken.’

En dan vertelde Sarah hoe fijn het was om ook die gevoelens te kunnen uiten. Bijvoorbeeld bij haar vriendin Abby. Met haar kon ze praten over haar échte gevoelens en hoefde ze nooit te doen alsof.

En langzamerhand begonnen de mensen om haar heen Sarah’s voorbeeld te volgen. Eerst haar broer en ouders, en later ook de rest van haar familie. En niet lang daarna haar andere goede vrienden en vriendinnen. Elke dag weer zetten nieuwe mensen hun maskers af.

En tot op de dag van vandaag reist Sarah het land door om de mensen te helpen hun maskers af te zetten.

❤ Tabi

Opdat je je masker af zet, en je ware gevoelens durft te laten zien”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s