8. De Prins en de Ridder

Four_friends_jump

Dit verhaal begint bij vier goede vriendinnen: Mieke, Talia, Joy en Sarah. Op een dag van de Zomerfeestweek aten ze samen in het paleis van de Wereldkoning, die ook de vader was van prinses Talia.

Toen ze uitgegeten waren, nodigde de koning ze uit in zijn grote Bibliotheek, zodat hij hen een verhaal kon vertellen.

Voordat hij dat deed, vroeg hij ze eerst een moeilijke vraag:

‘Meiden, ik heb een vraag: wat is liefde?’. Elk van de meiden dacht diep na voor ze een antwoord gaf. Mieke was de eerste die iets zei: ‘Liefde is kusjes en knuffels geven en krijgen.’ Talia volgde en zei: ‘Liefde is vriendschap. Wat ik voel voor mijn vrienden en vriendinnen is liefde.’

‘Maar je voelt toch ook liefde voor je vader? Liefde is dus wat een vader of moeder voelt voor hun kind en andersom. Het is de band tussen ouder en kind’, besloot Joy.

Sarah bleef stil.

De koning zei daarop: jullie hebben allemaal gelijk. Liefde is een groot iets. Er zijn vele verschillende vormen van liefde, en jullie hebben belangrijke vormen van liefde beschreven. Maar ik heb jou nog niet gehoord Sarah. Wat is volgens jou liefde?’

Sarah haalde haar schouders op en zei: ‘Dat weet ik eerlijk gezegd niet. Mijn beste vriend Chris zei wel eens dat échte liefde is: zoveel van je naaste houden dat je zelfs je leven zou geven voor de ander. Maar dat snap ik niet zo goed. Wie is mijn naaste?’

De koning antwoordde: ‘Dat is iedereen op de wereld.’

Hij zag dat ze het nog niet helemaal begrepen, dus hij ging verder. ‘Je naaste is je buurman of buurvrouw, de winkelbediende, de ober, een directeur of zakenman, maar ook een vuilnisman of zwerver. Je naaste is elk mens om je heen, zelfs mensen met zwarte harten. Soms doen die mensen met een zwart hart verkeerde dingen. Zoals liegen, stelen of zelfs doden. Ze zijn wel nog steeds mens, dus ze blijven je naaste.’

‘Nou, als dat zo is, legt u me dan maar uit hoe ik dat zou moeten doen, echte liefde kennen. Hoe kan ik nou een leugenaar, dief of moordenaar liefhebben? Zoveel dat ik zelfs mijn leven voor diegene zou overhebben…’ zei Mieke met een grote frons op haar gezicht.

De koning legde uit dat dat niet hoefde, maar dat die vorm van liefde wel de allerhoogste is. De grootste. Hij vroeg de meiden of ze het verhaal van de Hartenjager kenden. Ja, dat kenden ze wel.

Sarah nam het woord en zei: ‘Chris, mijn beste vriend, is de leider van de Witte Hartenjagers. Hij is bezig om een leger van Witte Hartenjagers te maken die met liefdespijlen schieten op mensenharten. De liefdespijl klopt op de deur van elk hart, maar het is aan elke persoon zelf of deze zijn of haar deur openzet voor die pijl.

Er zijn al veel mensen die dat hebben gedaan, waaronder wij. Wij zitten nu vol met liefde. Zo vol dat de witte knikker in ons hart een fel lichtje is geworden, waardoor we letterlijk stralen.’

‘Jullie hebt het goed begrepen’, zei de koning, ‘maar dan heb ik nog één vraag: kennen jullie de dood? ‘

‘Nou wij leven allevier nog, gelukkig’, zei Joy, ‘maar ik weet wel dat we als we doodgaan naar het Zwarte Rijk van de Zwarte Ridder gaan.’

‘Dat klopt’, zei de koning, ‘dan is dat het eindpunt van je leven. Ieder mens heeft wel een keer iets verkeerds of slechts in zijn leven gedaan. Als je dat ook maar één keer doet, moet je naar het Zwarte Rijk.’

‘Zelfs wij?’, vroeg Joy. ‘Wij leven toch goed?’

‘Ja, jullie proberen goed te leven en daar ben ik trots op. Maar een ieder van jullie heeft wel eens iets verkeerds gedaan.’

Daarop knikte Sarah en zei: ‘Ik heb wel eens een koekje gestolen van mijn ouders, terwijl dat niet mocht’. Waarop Mieke met schaamte bekende: ‘Als ik echt boos ben, zeg ik weleens vieze woorden’. ‘En ik ben weleens jaloers geweest op anderen’, zei Joy.

En zo vertelden de meiden wat voor verkeerde dingen ze allemaal gedaan hadden. Nadat ze uitgepraat waren, zag de koning hoe triest het viertal keek. De koning ging verder en zei:

‘Lieve meiden, jullie hoeven je niet te schamen voor de verkeerde dingen die je hebt gedaan. Jullie hoeven ook niet te denken dat jullie als jullie doodgaan daarom naar het Zwarte Rijk zullen gaan. Het verhaal van Chris is namelijk nog niet compleet. Ik zal jullie de rest van het verhaal vertellen.’

De meiden wilden graag de rest van het verhaal horen, dus gingen ze er goed voor zitten. Wat ze vooral wilden weten is hoe ze straks in het Witte Rijk in plaats van het Zwarte Rijk konden komen.

De koning vervolgde zijn verhaal waar Sarah gebleven was:

‘Chris reisde zoals jullie weten samen met zijn vrienden en mede Hartenjagers de wereld door. Met zijn liefdespijlen was het hun doel om de zwarte harten van mensen weer wit te maken.

De Zwarte Hartenjager zag dat en was daar absoluut niet blij mee. Witte harten waren enorm moeilijk zwart te krijgen. Op een gegeven moment had de Zwarte Hartenjager er genoeg van. Hij vormde zelf een leger van mensen met Zwarte harten.

Met dat leger nam hij Chris gevangen en hij doodde hem.’

‘NEE!!!’ riepen de meiden. ‘Onze vriend en leider mag niet dood zijn. Dat kan niet! Niemand was zoals hij. Chris heeft nooit in zijn leven iets verkeerds gedaan!’

‘Luister nog even, meiden. Het verhaal is nog niet voorbij. Wat jullie niet weten, maar Chris wel, is het volgende: “Liefde overwint altijd”. Chris wist van zijn vader dat er een manier was om de Zwarte Ridder in het Zwarte Rijk te verslaan. Een manier om de mensen, zowel mensen met witte als met zwarte harten, naar het Witte Rijk te kunnen brengen.

De enige manier was om te leven zonder slechte dingen te doen of denken en uiteindelijk dood te gaan. Alleen zo kon Chris naar het Zwarte Rijk met het sterke zwaard van zijn vader: het witte Liefdeszwaard.

Dus toen het Zwarte leger hem doodde, ging hij naar het Zwarte Rijk. De Zwarte Ridder daagde Chris daar uit voor een gevecht om leven en dood. En met zijn Liefdeszwaard streed Chris tegen de machtige Ridder en zijn Zwaard van de Dood.

Na een lange strijd van wel drie dagen, versloeg Chris de Zwarte Ridder. En nu gingen de woorden van zijn vader in vervulling. Chris kon het Pad van het Leven, dat van het Zwarte Rijk naar het Witte Rijk leidde, vrijmaken voor de mensen. Het Pad van het Leven leidt naar het Witte Rijk, waar geen pijn en verdriet, haat en eenzaamheid meer zijn. Alleen liefde, vrede en blijdschap.

Het Zwarte Rijk hoeft dus niet langer het eindpunt van de dood te zijn. Doordat Chris zonder verkeerde dingen had geleefd en dood ging, kon hij met het Liefdeszwaard de Zwarte Ridder verslaan en het pad naar het Witte Rijk vrijmaken.

Het enige wat een mens, wat jij, hoeft te doen is geloven dat het niet erg is dat je verkeerde dingen hebt gedaan, omdat Chris de straf die je daarvoor zou moeten krijgen, al gedragen heeft. Chris heeft de Zwarte Ridder verslagen, zodat het Zwarte Rijk niet meer het eindpunt hoeft te zijn.  Als je dat gelooft, laat hij jou het Pad van het Leven zien, en kun je dankzij hem naar het Witte Rijk wanneer je dood gaat.’

En terwijl de koning die woorden uitsprak, hoorden ze voetstappen hun kant op komen. De vier meiden keken op en zagen tot hun verbazing Chris naar ze toelopen. Maar niet de Chris in jagerskleding, zoals ze hem kenden.

Hij droeg nu schitterende kleren. Kleding als dat van een prins of een koning. Naast zijn goudkleurige gewaad met rode mantel en een met edelstenen ingelegde kroon op zijn hoofd, droeg hij een wit zwaard om zijn middel.

Chris glimlachte en zei: ‘Ik zie dat jullie mijn vader al ontmoet hebben.’

❤ Tabi

‘Alzo lief heeft God de wereld gehad dat Hij zijn eniggeboren zoon gegeven heeft :

Opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft

~ Johannes 3:16

Hallelujah, Amen!

lifepath

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s